fatih üniversitesinde ki 5. dönemimde yaşamış olduğum durum. hiç bir finale girmedim. pişmanmıyım? üzücü ama hayır. okul benim için hiçbir pozitif anlam ifade etmiyor. okuyorum ama sebebini bilmiyorum. şu an ortalamam dibe vurmuş durumda, fakat bende ne bir üzüntü ne bir mide bulantısı... okuyoruz, çalışıyoruz, gençliğimizi harcıyoruz ne için? daha fazla çalışmak daha fazla üretmek için.
belki de şuan ömrü bozkırlarda geçmiş biri olup, doğayı ve dünyayı daha iyi değil ama daha yakından ve daha saygılı tanıyabilirdim. kendim ekerdim kendim yerdim. ne sistemle bir alakam olurdu ne de kimseye eyvallahım. keşke en baştan babam kimlik çıkarmasaymış bana. ne kürt sorunu derdim olurdu ne de ergenekon derin devlet. pınarlar benim dağlar benim olurdu. parayı bilmezdim mesela.